Αρχείο Παραστάσεων

«Ώρα καλή…» του Κωνσταντίνου Οδυσσέως

 

 

 

 

Το έργο:  Δύο οικογένειες , η μια από τη λεγόμενη ανώτερη τάξη και η άλλη από τα λαϊκά στρώματα, έχουν πίσω τους ένα μακρύ ιστορικό παρεξηγήσεων και αντιπάθειας. Στην πραγματικότητα οι μεν δεν θέλουν να βλέπουν τους δε ούτε ζωγραφιστούς! Από τη μία η πλούσια οικογένεια, η πιστή στα καθιερωμένα, στα ήθη, έθιμα και παραδόσεις, στις αναρίθμητες κοινωνικές συμβάσεις, που αρμενίζει σταθερά στα λιμνάζοντα ύδατα του κατεστημένου. Από την άλλη οι μεσοαστοί, οι λαϊκοί, αυτοί που τους διαφεύγουν βασικοί κανόνες του σαβουάρ βιβρ, που δεν αντιλαμβάνονται τη χρησιμότητα συγκεκριμένων κανόνων και επιταγών του «καθωσπρεπισμού», που ενστικτωδώς αντιπαθούν τον πουριτανισμό. Καθώς η πλούσια οικογένεια ζει στον γυάλινο κόσμο της, το Σύμπαν αρχίζει αιφνιδίως να την πετροβολεί! Αρχίζει η πάλη της αλήθειας με το ψέμα, της ειλικρίνειας με την υποκρισία, του ατόφιου με την απομίμηση.  Σ’ αυτή λοιπόν τη νέα μάχη μένει να δούμε ποιές αξίες θα κυριαρχήσουν, μέσα από τις συνεχείς ανατροπές και μεταπτώσεις που μας επιφυλάσσει η εξέλιξη του έργου. Ανατροπές, γέλιο και έντονη καυστική σάτιρα συνθέτουν την παράσταση

Συντελεστές:

Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Οδυσσέως

Σκηνοθεσία: Ανδρέας Τσουρής

Σκηνικά/Κοστούμια:Σωσάννα Τομάζου

Φωτισμοί: Σταύρος Ευλαμπίου

Μουσική σύνθεση: Μιχάλης Χρυσάνθου

Ηθοποιοί: Ανδρέας Τσουρής,  Σοφία Καλλή, Χρήστος Γιάγκου, Έλενα Χριστοφή,  Χάρης Αριστείδου,  Βασιλική Παπαμιχαήλ, Χριστιάνα Μούζουρα.

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Μέγας Χορηγός: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου

Χορηγός Επικοινωνίας: ΑΝΤΕΝΝΑ


“Ζητείται Κλόουν Ηλικιωμένος” του Ματέι Βισνιέκ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το Θέατρο «ΔΙΟΝΥΣΟΣ», ανεβάζει σε παγκύπρια πρώτη παράσταση την Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017 στις 8.30 μ.μ. στη β΄ σκηνή, το έργο «Ζητείται Κλόουν ηλικιωμένος» του Ματέι Βισνιέκ, σε σκηνοθεσία Βαρνάβα Κυριαζή.

Το έργο: Τρεις ηλικιωμένοι κλόουν σε απόγνωση φτάνουν με τις βαλίτσες τους σε ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα. Έχουν διαβάσει σε μια αγγελία πως “ζητείται κλόουν ηλικιωμένος”. Καθώς κανείς δεν εμφανίζεται να τους πάρει συνέντευξη για τη δουλειά, και καθώς ο τρεις τους είναι φίλοι από παλιά, αρχίζουν να θυμούνται περιστατικά της κοινής τους ζωής, ενώ ο καθένας εκτελεί και το δικό του νούμερο. Φιλικές, εχθρικές και επαγγελματικά ανταγωνιστικές διαθέσεις διαχέονται σε όλο τα  έργο. Η ανασφάλεια της αποτυχίας, η υπεροψία της επιτυχίας αποτελούν σημαντικές παραμέτρους στην εξέλιξη του έργου. Σχέσεις τρυφερότητας, αγριότητας, ανταγωνιστικότητας, αναπτύσσονται μεταξύ τους όπου οι δύο θα οδηγηθούν σε μια δολοφονία ξυλοδαρμού. Η φυγή αναπόφευκτη. Όμως από πού για που. Ο συγγραφέας αφήνει την απάντηση στον θεατή. Αυτή η πικρή κωμωδία, έχει μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες και έχει παιχτεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στις ΗΠΑ, στον Καναδά και αλλού.

Πρόκειται για ένα έργο που αγγίζει τα όρια του παράλογου. Η παράσταση σ’ αυτή την πικρή κωμωδία, φιλοδοξεί να εξερευνήσει τα όρια της ανθρώπινης χαρακτηρολογικής συμπεριφοράς, μεταξύ ακραίων συμπεριφορών άκρατης λογικής και ακραίων συμπεριφορών άκρατου παραλογισμού. Αυτή η εξερεύνηση θα βασίζεται στην ευρηματικότητα  κωμικών στοιχείων, μια και έχουμε να κάνουμε  με μια έστω πικρή κωμωδία που αγγίζει επίσης τα όρια μιας μπεκετικής διάθεσης. Ακρωτηριασμένες σωματικές συμπεριφορές στον χώρο, παράξενες σωματικές στάσεις, εξειδικευμένα  παράξενοι τρόποι εκφοράς του λόγου, θα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των ηρώων. Τα συναισθήματα πολυσύνθετα. Οι συμπεριφορές παράξενες, πηγάζουν από το εσώτερο είναι των ηρώων που το περιβάλλει η σκοτεινιά της αποτυχίας και η υπερβολική προσπάθεια επιβεβαίωσης μιας ολόκληρης ζωής στα μάτια των δύο από τον ένα και ο ένας στους δύο.

Συντελεστές:

Κείμενο: Ματέι Βιζνιέκ

Μετάφραση: Έρση Βασιλικιώτη

Σκηνοθεσία: Βαρνάβας Κυριαζής

Κοστούμια: Μιράντα Θεοδωρίδου

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Moυσική: Γιώργος Κολιάς

Ηθοποιοί: Φώτης Αποστολίδης, Αντρέι Κρουπά, Κώστας Σιλβέστρος, Χρήστος Γιάγκου

Μέγας Χορηγός: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου

Χορηγός Επικοινωνίας: Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου


“How the other half loves” του Άλαν Έϊκμπορν

 

 

 

 

 

 

Το έργο: Τρία παντρεμένα ζευγάρια “μπλέκονται” (μεταφορικά και κυριολεκτικά) στην προσπάθεια δύο παράνομων εραστών να καλύψουν τη σχέση τους. Τρία ζευγάρια που ανήκουν σε διαφορετικές ταξικές και ηλικιακές ομάδες. Τρεις σύζυγοι, που εργάζονται στην ίδια εταιρεία, ο ένας ανώτερος του άλλου και οι τρεις γυναίκες τους, η κάθε μία με την δική της νοοτροπία. Τρεις διαφορετικές ομάδες. Τρεις διαφορετικές ερμηνείες του τι θα πει “γάμος”, τι θα πει “καριέρα” και τι θα πει “ζωή”.

Η τρελή αυτή κωμωδία του sir Alan Ayckbourn (Άλαν Έϊκμπορν) παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1969. Ήταν από τις πρώτες μεγάλες θεατρικές του επιτυχίες κι είναι από τα έργα που τον καθιέρωσαν σαν έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Άγγλους θεατρικούς συγγραφείς κωμωδίας. Η πιο πρόσφατη παρουσίαση του έργου στο Λονδίνο το 2016, ήταν και πάλι sold out από την πρώτη παράσταση.

Πρόκειται για μια κωμωδία παρεξηγήσεων γραμμένη με την αιχμηρή πένα του Ayckbourn, γεμάτη με σχόλια για τις διαφορές ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις αλλά και ανάμεσα στα δύο φύλα. Είναι χαρακτηριστική η μαεστρία του, να μπορεί να γράφει τέτοια καυστικά κοινωνικά σχόλια με άπλετο χιούμορ και ταυτόχρονα χωρίς απολύτως καμία διδακτική διάθεση. Κανένας δεν “κουνάει το δάχτυλο”. Όλοι απλά ξεκαρδίζονται.

Συντελεστές:

Κείμενο: Άλαν Έϊκμπορν

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Ιωσήφ Βαρδάκης

Σκηνικά/Κοστούμια: Λάκης Γενεθλής

Φωτισμοί: Αλεξάντερ Γιότοβιτς

Ζωγραφική εκτέλεση: Martin Meason

Ηθοποιοί: Σοφία Καλλή, Χρήστος Γιάγκου, Πένυ Φοινίρη, Παναγιώτης Λάρκου, Χριστόδουλος Μαρτάς, Μένια Μαθιουδάκη.

Μέγας Χορηγός: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου

Χορηγός Επικοινωνίας: Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου


 “Η Αρχή του Αρχιμήδη” του Ζουζέπ Μαρία Μιρό

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο: Ο Τζόρντι είναι εκπαιδευτής των “Μικρών Ιππόκαμπων”, της ομάδας κολύμβησης παίδων. Την ημέρα που τα παιδιά της ομάδας θα άρχιζαν να κολυμπούν χωρίς σωσίβιο, ένα παιδί αρνείται να μπει στην πισίνα χωρίς αυτό, επειδή φοβάται. Ο Τζόρντι για να ηρεμήσει το παιδί το αγκαλιάζει και το φιλά. Όλοι αντιμετωπίζουν το γεγονός αυτό με καχυποψία. Η Άννα, η διευθύντρια του κολυμβητηρίου, καλεί τον Τζόρντι και του ζητά εξηγήσεις για το πώς αντιμετώπισε το γεγονός αυτό.

Ο Ζουζέπ Μαρία Μιρό κτίζει μια ιστορία με αφορμή κάτι που δεν γνωρίζουμε αν πραγματικά έχει συμβεί ή όχι. Αν τελικά αυτό το φιλί δεν ήταν και τόσο αθώο όπως ο ίδιος ο εκπαιδευτής ισχυρίζεται. Τα γεγονότα παρουσιάζονται μέσα από δυο εκ διαμέτρου αντίθετες αναγνώσεις που παραμένουν αμετακίνητες από την αρχή ως το τέλος του έργου, με αποτέλεσμα να είναι ο θεατής εκείνος που θα κληθεί τελικά να αποφασίσει. Αυτό που θα μας προβληματίσει, δεν είναι αν ο εκπαιδευτής είναι ένοχος ή αθώος, αλλά πως επηρεάζει η «είδηση» τον σύγχρονο άνθρωπο και τι είδους κοινωνικό μοντέλο τελικά μας έχει επιβληθεί. Στην Αρχή του Αρχιμήδη η κοινή γνώμη δεν καταδικάζει κάποιον γι αυτό που έκανε αλλά γι αυτό που θα μπορούσε να κάνει. Την σκέψη δηλαδή και όχι την πράξη. “Η Αρχή του Αρχιμήδη” είναι ένα έργο που διατυπώνει ερωτήματα πάνω στους σύγχρονους φόβους, τις ανθρώπινες σχέσεις, τις προκαταλήψεις και την μεταξύ μας εμπιστοσύνη.

Συντελεστές:

Κείμενο: «Η Αρχή του Αρχιμήδη»

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Σκηνοθεσία: Λέανδρος Ταλιώτης

Σκηνικά/Κοστούμια: Αλέξης Βαγιάνος/ Έλενα Κοτασβίλι

Ηθοποιοί: Τζωρτζίνα Τάτση, Μανώλης Κλωνάρης, Αντώνιος Καλογήρου, Δημήτρης Κωνσταντινίδης


«Made in Cyprus» του Κωνσταντίνου Οδυσσέως

 

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο: Το μικρό σουβλιτζίδικο του κυρίου Αλέκου είναι το αγαπημένο στέκι του κυρίου Γιάννη Ηρακλέους, που τρώει συχνά με την οικογένειά του, λόγω του ότι είναι φθηνά και νόστιμα, ιδίως ο γύρος του που τον φτιάχνει ο Αχμέτ, ο υπάλληλος του Αλέκου. Όταν όμως ο κ. Γιάννης ανακαλύπτει ότι ο «μισταρκός» του Ματθαίου είναι Τουρκοκύπριος, κάνει σφοδρότατες παρατηρήσεις στον ιδιοκτήτη του σουβλιτζίδικου, όχι διότι έχει κάτι με τους Τουρκοκύπριους, όπως ισχυρίζεται, αλλά διότι – κατά τη γνώμη του- δεν έπρεπε να τους δίνουμε δουλειές ούτε να τους παραχωρούμε τα δικαιώματα του Κύπριου πολίτη, ενόσω το Κυπριακό παραμένει άλυτο. Η ανακάλυψη του κ. Γιάννη για τον Τουρκοκύπριο «μισταρκό» δυστυχώς γι’ αυτόν, δεν θα είναι ούτε η πρώτη αλλά ούτε και η πλέον δυσάρεστη, από τις διαδοχικές εκπλήξεις που θα υποστεί, διότι οι ανατροπές στην εξέλιξη του έργου θα αποκαλύψουν πολύ περισσότερα…

Ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως, αυτή τη φορά έγραψε μια σύγχρονη κυπριακή κωμωδία με χαρακτήρες βγαλμένους από την κυπριακή πραγματικότητα, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους σε μια ιστορία όπου ο μύθος συναντά την αλήθεια και το ξεχασμένο παρελθόν αναμετριέται με την πραγματικότητα. Ανατροπές, σάτιρα και άφθονο γέλιο συνθέτουν την παράσταση.

Συντελεστές:

Ηθοποιοί: Ανδρέας Τσουρής, Μένια Μαθιουδάκη, Μιχάλης Σοφοκλέους, Ξένια Κωνσταντινίδου, Χρήστος Γιάγκου, Σοφία Καλλή, Έλενα Χριστοφή.


“Οι ράγες πίσω μου” του Χάρη Ρώμα

Πρόκειται για ένα έργο με ήρωες και δράση πολύ κοντά στην κυπριακή πραγματικότητα. Γιατί οι καθημερινοί άνθρωποι τα πάθη και τα οράματά τους είναι παντού τα ίδια. Πάνω στη σκηνή ο κύπριος θεατής θα αναγνωρίσει τον εαυτό του, το φίλο του, την οικογένειά του. Μπορεί να μην έχουμε τρένο έχουμε όμως μια κοινή ιστορία και αγαπάμε το ίδιο τα τραγούδια του Σαββόπουλου. Ένα σύγχρονο ελληνικό έργο που οι ράγες συμβολίζουν όλες τις στάσεις στην πορεία της ζωής ενός ανθρώπου. Ενός λαού. Και μαζί το όραμα, την επιθυμία και την πίστη για την επόμενη στάση!

Το έργο: Σε ένα σταθμό τρένου, o Θαλής πηγαίνει να συναντήσει τη γυναίκα του, που τον έχει παρατήσει. Περιμένοντάς την, έρχεται στη μνήμη του όλη του η «ζωή». Έτσι ξετυλίγονται μπροστά του όλα τα σημαντικά πρόσωπα του παρελθόντος, η θεία του, που τον έχει μεγαλώσει, ο πατέρας του, ο αδερφός του, η μνήμη της μητέρας του, ένα κοριτσάκι της γειτονιάς που τον ακολουθούσε πάντα, οι γυναίκες της ζωής του, μια δασκάλα που ερωτεύτηκε, μια πόρνη που συνάντησε κάποια στιγμή η γυναίκα του.. και άλλα πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή του.

Ο κεντρικός ήρωας του έργου έντονα επηρεασμένος από τα τραγούδια του Σαββόπουλου ερωτεύεται, ονειρεύεται, γελάει, πονάει και πορεύεται με αυτό.

Συντελεστές:

Κείμενο:«Οι ράγες πίσω μου»

Συγγραφέας:Χάρης Ρώμας

Σκηνοθεσία:Αλεξία Παπαλαζάρου

Σκηνικά – Κοστούμια:Μαρίζα Παρτζίλη

Φωτισμοί:Σταύρος Τάρταρης

Βοηθός Σκηνοθέτη:Άντζελα Ριζάκη

Πρωταγωνιστούν:Χριστόδουλος Μαρτάς, Μιχάλης Σοφοκλέους, Θανάσης Ιωάννου, Πέννυ Φοινίρη  


«8 Γυναίκες Κατηγορούνται» του Ρομπέρ Τομά

 

 

 

 

 

Το έργο του Ρομπέρ Τομά, «8 Γυναίκες Κατηγορούνται», έχει σημειώσει και εξακολουθεί να σημειώνει παγκόσμια θεατρική επιτυχία λόγω της ποιοτικής του γραφής και της δυναμικότητας του θέματός του. Διαθέτει συναρπαστική πλοκή, φτιαγμένη με αλλεπάλληλα ευρήματα. Η εξέλιξη του έργου διεξάγεται με πρόσωπα πειστικά, αληθινά, που με τις συνεχείς αποκαλύψεις των συγκρούσεών τους, κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το τέλος.

Το έργο: Σε μια απομονωμένη εξοχική κατοικία, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 30΄ στο Παρίσι, κάποια χιονισμένη μέρα, οκτώ γυναίκες (πεθερά, σύζυγος, κουνιάδα, αδερφή, δύο κόρες, καμαριέρα και υπηρέτρια), ανακαλύπτουν τον μοναδικό άντρα του σπιτιού νεκρό, μ’ ένα μαχαίρι καρφωμένο στην πλάτη του. Αποκλεισμένες από τον υπόλοιπο κόσμο, λόγω καιρικών συνθηκών, προσπαθούν να ανακαλύψουν ποια από αυτές, πιθανόν, να είχε κίνητρο να διαπράξει ένα τέτοιο φόνο. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές, καθώς η κάθε μια έχει το δικό της κίνητρο για το φόνο. Αλληλοκατηγορούνται παίζοντας κρυφτό με το παρελθόν, κρύβοντας ένοχα μυστικά σε ένα μοναδικό παιχνίδι μυστηρίου και κωμικών καταστάσεων, που οδηγεί σε αποκαλύψεις και ανάξεση πληγών που δεν έκλεισαν ποτέ…
Μέσα σε λίγες ώρες καταστρέφουν ό,τι με τόσο κόπο έχτιζαν για χρόνια, δηλαδή μια ζωή ιδεατή, μια ζωή ψεύτικη. Στην προσπάθειά τους να βρουν το δολοφόνο, βρίσκουν τελικά τους εαυτούς τους.

Συντελεστές:

Κείμενο: «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται»
Συγγραφέας: Ρομπέρ Τομά
Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος
Σκηνοθεσία: Χρήστος Γιάγκου
Σκηνικά – Κοστούμια: Σωσάννα Τομάζου
Φωτισμοί: Αλεξάντερ Γιότοβιτς
Μουσική Επένδυση-Σύνθεση: Γιώργος Κολιάς

Ηθοποιοί: Πατρίτσια Πεττεμερίδου, Σοφία Καλλή, Πέννυ Φοινίρη, Μυρτώ Κουγιάλη, Ηλέκτρα Φωτιάδου, Λουκία Πρωτοπαπά, Μένια Μαθιουδάκη, Ελεάνα Παπαδοπούλου


«Δαίμονες» του Λαρς Νορέν

Το έργο: Φρανκ και Καταρίνα: Τριάντα και κάτι, εννιά χρόνια γάμου. Φαινομενικά το τέλειο ζευγάρι. Άτεκνοι. Τόμας και Γκένα: Οι γείτονες. Τριάντα και κάτι, δώδεκα χρόνια γάμου, οι ιδανικοί γονείς. Ζουν και αναπνέουν για τα παιδιά τους. Οι τέσσερις τους θα συνυπάρξουν, το βράδυ πριν τον ενταφιασμό της τέφρας της μητέρας του Φρανκ. Μην αντέχοντας να μείνουν μόνοι αυτό το βράδυ, Ο Φρανκ και η Καταρίνα καλούν τους γείτονες τους, Τόμας και Γκένα, για παρέα, οι οποίοι θα δεχτούν την πρόσκληση. Και το παιχνίδι θα ξεκινήσει…
Τα δυο ζευγάρια θα συνυπάρξουν για μια ολόκληρη νύχτα, κεκλεισμένων των θυρών. Κι ενώ τα κωμικά στιγμιότυπα εναλλάσσονται με το αγριότερο δράμα, μέσα από μια σειρά από αμοιβαίους εξευτελισμούς, σπαρακτικές εξομολογήσεις, σεξουαλικές προκλήσεις και λεκτικές (ή μη) επιθέσεις, τέσσερις άνθρωποι, κυριευμένοι από τους δαίμονες της καθημερινότητας τους, θα πρέπει να επιβιώσουν απ’ όσα τους βασανίζουν.

Η ανία της συντροφικότητας αλλά και ο φόβος της μοναξιάς, οι ερωτικές φαντασιώσεις κόντρα στις ασφαλείς επιλογές, η λήθη του αλκοόλ και η απάθεια της νηφαλιότητας, το όνειρο και η πραγματικότητα, ο θάνατος και η γέννηση, το Αρσενικό και το Θηλυκό – όλα σε ζευγάρια, όλα σε αντιθέσεις. Οι τέσσερις τους γίνονται καθρέφτης ο ένας του άλλου.

Κι ενώ μοιάζει να μην υπάρχει διαφυγή, τα ερωτήματα ανακύπτουν:

Τι σημαίνει «Το Εγώ μου είσαι Εσύ;» Πως ξορκίζει κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό;
Και το κυριότερο, υπάρχει η δυνατότητα να αρχίσει κανείς ξανά; Με ποιο τίμημα;

Συντελεστές:

Κείμενο:«Δαίμονες»

Συγγραφέας:Λαρς Νορέν

Μετάφραση:Πάνος Παπαγεωργόπουλος

Σκηνοθεσία:Λέανδρος Ταλιώτης

Σκηνικά – Κοστούμια:Χριστίνα Ιωάννου

Φωτισμοί:Σταύρος Ευλαμπίου

Μουσική Επένδυση-Σύνθεση:Γιώργος Κολιάς

Ηθοποιοί: Ανδρέας Τσέλεπος, Τζωρτζίνα Τάτση, Γιάννης Ποιμενίδης, Μυρτώ  Κουγιάλη.


«Η γαμήλια ψευδαίσθηση» του Ερίκ Ασσούς

Πρόκειται για μια σύγχρονη κωμωδία, με λαμπερή επιφάνεια, σοφή και λιτή δομή, έργο επικεντρωμένο στο ουσιώδες, με μπεργκμαντικούς και πιντερικούς απόηχους. Ο συγγραφέας στήνει με έξυπνο χιούμορ και κριτική σκέψη, ένα έξυπνο παιχνίδι τένις, μέσα από μια αλυσίδα υπολογισμένων χτυπημάτων και γρήγορων ελιγμών.

Σύγχρονο Παρίσι. Στο κήπο του μοντέρνου διαμερίσματος του Μαξίμ και της Ζαν. Παντρεμένοι για περισσότερο από 20 χρόνια. Ένα απόγευμα, η Ζαν επιμένει να μάθει ποιες ερωτικές σχέσεις είχε ο Μαξίμ στη διάρκεια της γαμήλιας ζωής τους. Αυτός παραδέχεται ότι είχε περίπου δώδεκα σχέσεις, αλλά πολύ επιπόλαιες, σχέσεις της μιας νύχτας ή κάποιων ωρών. Αφού συζητήσουν και αποδειχθεί εκ μέρους του Μαξίμ ότι οι σχέσεις του με διάφορες γυναίκες δεν ήταν καθόλου σοβαρές, θέτει και αυτός το ερώτημα στη γυναίκα του: με πόσους άντρες πήγε στη διάρκεια του γάμου τους. Αυτή ομολογεί ότι είχε σχέση με μόνο έναν άνδρα, αλλά η σχέση αυτή διήρκησε κάποιους μήνες. Και τότε αρχίζει για τον Μαξίμ η αγωνιώδης πίεση στη γυναίκα του να αποκαλύψει τον άγνωστο εραστή της. Ενώ αυτός έχει συγκεκριμένες υποψίες, αυτή δεν του αποκαλύπτει το όνομα του εραστή της. Η «ανάκριση» διακόπτεται από την είσοδο στο διαμέρισμα του Κλωντ, του καλύτερου φίλου του ζευγαριού…

Συντελεστές:

Έργο:«Η γαμήλια Ψευδαίσθηση»

Συγγραφέας:Ερίκ Ασσούς ( βραβείο Μολιέρου 2010)

Μετάφραση:Θωμάς Βούλγαρης

Σκηνοθεσία:Χρήστος Ζάνος

Φωτισμοί:Καρολίνα Σπύρου

Σκηνικά-Κοστούμια:Ελένη Ιωάννου

Μουσική:Γιώργος Κολιάς

Ηθοποιοί:Αχιλλέας Γραμματικόπουλος,Ελεάνα Παπαδοπούλου,Χρήστος Γιάγκου


«Nerium Park» του Ζουζέπ Μαρία Μιρό

Ο Ζεράρ και η Μάρτα, ένα νεαρό ζευγάρι γύρω στα τριάντα, με λαμπρό μέλλον, μετακομίζουν σε ένα πολυτελές διαμέρισμα, σε ένα καινούριο οικισμό στα προάστια μιας μεγαλούπολης, το Nerium Park. Μόλις απέκτησαν οικονομική άνεση, δουλεύοντας και οι δύο σε μεγάλες εταιρίες. Το νέο διαμέρισμα έχει όλες τις προδιαγραφές μιας προνομιούχας γειτονιάς, το νεαρό ζευγάρι ετοιμάζεται να κάνει παιδί και όλα φαίνονται τέλεια… Ή μήπως όχι; Σύντομα ανακαλύπτουν πως είναι οι μόνοι κάτοικοι στο μπλοκ και όλα τα άλλα διαμερίσματα είναι άδεια. Ο άντρας απολύεται από τη δουλειά του, ενώ η γυναίκα ακολουθεί ανοδική πορεία στην καριέρα της και τρομοκρατείται από έναν αόρατο εισβολέα. Στη συνέχεια η παραίσθηση εισβάλλει στην πραγματικότητα, ο φόβος και η ανασφάλεια δημιουργούν ένταση, τα όνειρα για ευημερία, επιτυχία και οικογενειακή γαλήνη διαλύονται….

Ένα έργο για τη γενιά της οικονομικής κρίσης, τη γενιά που ενηλικιώθηκε σε ένα αμείλικτα, υλιστικό και ανταγωνιστικό κόσμο και δε διαθέτει τα ψυχικά εφόδια για να αντιμετωπίσει το κοινωνικό χάος που έφερε μαζί της, η νέα οικονομική πραγματικότητα. Πάνω από όλα, το έργο υπογραμμίζει την επιφάνεια των ανθρώπινων σχέσεων, που εξ αιτίας της, ίσως, να δημιουργήθηκε η κρίση που βιώνουμε σήμερα, περισσότερο από οποιοδήποτε τραπεζικό σύστημα ή κυβερνητική πολιτική.

Συντελεστές:

Συγγραφέας: Ζουζέπ Μαρία Μιρό

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ, Δημήτρης Ψαράς

Σκηνικά/Κοστούμια: Θέλμα Κασουλίδου

Hθοποιοί: Μαρίνα Αργυρίδου, Γιώργος Αναγιωτός


«Ανοιχτό Ζευγάρι» του Ντάριο Φο και της Φράνκα Ράμε

Το «Ανοιχτό Ζευγάρι» του Ντάριο Φο και της Φράνκα Ράμε  γράφτηκε το 1983. Ο μεγάλος νομπελίστας Ντάριο Φο, συγγραφέας και performer, μαζί με την γυναίκα του, βάζουν στο στόχαστρό τους το “κίνημα των ανοιχτών σχέσεων”, που στη δεκαετία του ’70 απασχόλησε πολύ την αριστερή διανόηση στην Ιταλία και όχι μόνο.

Μια ξεκαρδιστική κωμωδία που παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ, δείχνει με έντονο αλλά και καυστικό τρόπο τις δυσκολίες των σύγχρονων ζευγαριών. Μέσα από ένα παιχνίδι φαντασίας, οι πρωταγωνιστές του έργου ξετυλίγουν τις επιθυμίες τους αλλά και τους πιο εσωτερικούς τους φόβους. Ο νομπελίστας συγγραφέας, μας παρουσιάζει τις καταστάσεις που δημιουργούνται με το γνωστό καυστικό του χιούμορ και δυναμιτίζει τους τρόπους, που ένα  ζευγάρι προσπαθεί να εφεύρει για να ξεφύγει απ’ τα νύχια της φθοράς που ο χρόνος φέρνει.

Ο Βιτόριο και η Αντωνία είναι παντρεμένοι και τα  προβλήματα στη σχέση τους δεν αργούν  να εμφανιστούν… με τις απιστίες του Βιτόριο, να αποκαλύπτονται. Πίσω από μια ολόκληρη ιδεολογία ο Βιτόριο προτρέπει την γυναίκα του να κάνει κι εκείνη γνωριμίες, με την πρόφαση να «σωθεί» ο γάμος τους. Αυτό που δεν φαντάστηκε είναι ότι η Αντωνία, μπαίνοντας σε αυτήν την περιπέτεια… θα ερωτευθεί… και τότε είναι που αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα.  Η αγάπη τους, η ζήλια τους, οι απιστίες τους και οι εξομολογήσεις τους, προβληματίζουν τους θεατές, αγγίζοντας το θεσμό του γάμου και τις ανθρώπινες σχέσεις γενικότερα.

Συντελεστές:

Συγγραφείς: Ντάριο Φο – Φράνκα Ράμε

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Βαρνάβας Κυριαζής

Σκηνικά/Κοστούμια: Μιράντα Θεοδωρίδου

Σχεδιασμός Φωτισμών: Egor Dubensky

Μουσική Επιμέλεια: Χάρης Αριστείδου

Σύνθεση τραγουδιού: Νίκος Παπαδόπoυλλος

Hθοποιοί: Σοφία Καλλή, Βαρνάβας Κυριαζής, Χρήστος Γιάγκου, Άντζελα Ριζάκη


«Τα 39 Σκαλοπάτια» του Τζον Μπιούκαν

Το έργο: Σε μία αίθουσα θεάτρου ο Ρίτσαρντ Χάνυ γνωρίζει τη γοητευτική Αναμπέλα Σμιτ την οποία καταδιώκουν μυστικοί πράκτορες. Θέλοντας να τη βοηθήσει τη φιλοξενεί στο διαμέρισμα του αλλά κατά τη διάρκεια της νύχτας δολοφονείται και ο ίδιος κατηγορείται για το φόνο της. Τρομοκρατημένος το σκάει για να λύσει το μυστήριο και να αποδείξει την αθωότητά του.

Το μυθιστόρημα αποτελείται από ένα μεγάλο πλήθος χαρακτήρων και η κινηματογραφική του μεταφορά από ένα σημαντικό αριθμό ηθοποιών. Η θεατρική αυτή διασκευή χρησιμοποιεί μόνο τέσσερεις ηθοποιούς για να υποδυθούν όλους τους ρόλους – συνολικά εκατόν τριάντα εννέα! – είτε αυτοί είναι άνθρωποι είτε αντικείμενα.

Συντελεστές:

Μετάφραση/Σκηνοθεσία:  Μάριος Μεττής

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Δημητρίου

Σκηνικά/Κοστούμια:  Μαρίνα Χατζηλουκά

Μουσική: Λευτέρης Μουμτζής

Φωτισμοί: Egor Dubensky

Οπτική Επικοινωνία:  Rock Τhe Dog

Ηθοποιοί: Χριστόδουλος Μαρτάς, Μαρίνα Αργυρίδου, Νεκτάριος Θεοδώρου, Mάριος Μεττής.


«Namaste!»του Κωνσταντίνου Οδυσσέως

Ηθοποιοί: Μιχάλης Σοφοκλέους, Λουκία Πρωτοπαπά, Χρήστος Γιάγκου, Μαριάννα Σάντη, Γιώργος Αναγιωτός, Χάρης Αριστείδου, Ελευθερία Ανδρέου.


«Δυό γυναίκες χορεύουν» του Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ

Πρόκειται για ένα κοινωνικό έργο – ύμνο για τη ζωή αλλά και την έννοια της αγάπης. Μια συγκινητική ιστορία παράλληλης εξομολόγησης, μεταξύ δύο γυναικών.  

Μία δύστροπη ηλικιωμένη γυναίκα, ζει απομονωμένη από τον κόσμο σε ένα ρημαγμένο διαμέρισμα και αναγκάζεται να συνυπάρξει με μια νεαρή φιλόλογο, που κρύβει ένα ένοχο μυστικό, η οποία προσλαμβάνεται για να καθαρίζει το σπίτι της. Οι δύο τους, ύστερα από πολλούς καβγάδες, θα εξομολογηθούν τα βαθύτερα μυστικά τους και θα αποφασίσουν να «χορέψουν», όχι στο ρυθμό που τους υπαγορεύει ο περίγυρος, αλλά στο ρυθμό που επιλέγουν οι ίδιες. Μέσα από ένα ταξίδι στο παρελθόν των δύο γυναικών, θα αναδυθούν στην επιφάνεια επίπονες αναμνήσεις και οδυνηρά μυστικά που σημάδεψαν τις ζωές τους.

Συντελεστές:

Έργο: «Δυο γυναίκες χορεύουν»

Συγγραφέας: Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ

Σκηνοθεσία/Μουσική επιμέλεια: Έντμοντ Νανούσης

Φωτισμοί: Egor Dubensky

Σκηνικά / Κοστούμια: Μιράντα Θεοδωρίδου

Χορογραφία: Χρίστος Μάος

Πρωταγωνιστούν: Ιωάννα Σιαφκάλλη, Άννα Γιαγκιώζη


«Δέρμα στις φλόγες» του Γκιλιέμ Κλούα

Στο έργο παρουσιάζονται δύο παράλληλες ιστορίες που εξελίσσονται ταυτόχρονα. Ενας Αμερικανός φωτογράφος, ανακρίνεται από μία δημοσιογράφο στη χώρα όπου 20 χρόνια πριν, στη διάρκεια του πολέμου, είχε τραβήξει την πιο διάσημη φωτογραφία του, ένα κορίτσι τυλιγμένο στις φλόγες, έπειτα από μια έκρηξη βόμβας. Ταυτόχρονα σε μία άλλη ιστορία, ένας απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών, εκμεταλλεύεται σεξουαλικά μια ντόπια κοπέλα, προκειμένου να εξασφαλίσει ιατρική περίθαλψη στην κόρη της. Τα νήματα των δύο ιστοριών εμπλέκονται και οδηγούν στην αποκάλυψη ενός μυστικού που θα συγκλονίσει τη ζωή όλων. Ποια είναι η κοπέλα στη φωτογραφία; Πώς αυτή η φωτογραφία άλλαξε τη ζωή της, επηρέασε τη χώρα της και τον κόσμο ολόκληρο; Και πού οδήγησαν τελικά κάθε πρόσωπο οι επιλογές του;Πως τελικά συνδέονται οι δύο ιστορίες μεταξύ τους και ποια ανατροπή θα φέρει στο τέλος η αποκάλυψη της αλήθειας στη ζωή τους;

Συντελεστές:

Έργο: «Δέρμα στις φλόγες»

Συγγραφέας: Γκιλιέμ Κλούα

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ, Δημήτρης Ψαρράς

Σκηνοθεσία: Βαρνάβας Κυριαζής

Σκηνικά/Κοστούμια: Ρέα Ολυμπίου

Φωτισμοί:Egor Dubensky

Μουσική: Γιώργος Κολιάς

Ηθοποιοί: Χρήστος Γιάγκου, Έλενα Χατζηαυξέντη, Πέτρος Γιωρκάτζης, Ελένη Μυλωνά


“Απο έρωτα” του Θοδωρή Αθερίδη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Αντώνης Γκαλιμάνης και η Άννα Αλιφραγκί ζούνε για δύο χρόνια ένα μεγάλο έρωτα. Αυτός, ένας πυροσβέστης, αυτή μια δημοσιογράφος. Tόπος και τρόπος γνωριμίας μια πυρκαγιά που κόντεψε να κάψει συθέμελα τα γραφεία της εφημερίδας όπου εργαζόταν αυτή.

Η αληθινή αγάπη, τους χτύπησε την πόρτα κι αυτοί της άνοιξαν, αλλά μόνο για λίγο… Τρία χρόνια μετά, αυτός παντρεύεται μια Μολδαβή νοσοκόμα ενώ η Άννα επιστρέφει για να αναμετρηθεί με το παρελθόν της…

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Γιώργος Μουαϊμης

Σκηνικά/Κοστούμια: Μαρίζα Παρτζίλη

Μουσική Σύνθεση/Ενορχήστρωση: Μιχάλης Χρυσάνθου

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χρήστος Γιάγκου

 Ηθοποιοί: Ελίζα Πατσαλίδου, Χριστόδουλος Μαρτάς, ΊναΤσιαλή


«Ο Παπαφίγκος» του Σώτου Ορείτη

Το έργο: Ο Χαρίτος υποψήφιος κοινοτάρχης της δεξιάς παράταξης, διεκδικεί το αξίωμα του κοινοτάρχη με αντίπαλο του τον, αριστερών πεποιθήσεων, Πεπόνια. Επειδή όμως ο Χαρίτος αισθάνεται ότι θα χάσει τις εκλογές, με την βοήθεια της  εκκλησίας, μηχανεύονται και θέτουν σε εφαρμογή διάφορα κόλπα συμπαρασύροντας με το μέρος τους και τον Παπαφίγκο, ιερέα της κοινότητας. Παρόμοια τεχνάσματα επιβουλεύεται και η παράταξη που υποστηρίζει τον Πεπόνια. Τα απρόβλεπτα γεγονότα και οι κωμικές καταστάσεις εναλλάσσονται γρήγορα, με τον Πεπόνια να εκλέγεται κοινοτάρχης. Μέσα όμως από τις αντιπαλότητες και την εχθρότητα των δύο παρατάξεων, γεννιέται ένας μεγάλος έρωτας με τον γιο του Πεπόνια και την ψυχοκόρη του Παπαφίγκου, που γίνεται η αιτία της συμφιλίωσης των δύο παρατάξεων.

Μέσα από τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν προκειμένου να μειώσουν το  γόητρο και τη δύναμη του άλλου, οι αντιπρόσωποι των δύο παρατάξεων, μας χαρίζουν άφθονο γέλιο και οι κωμικές καταστάσεις διαδέχονται η μια την άλλη.

 Συντελεστές:

Ηθοποιοί: Ελενα Χριστοφή, Χρήστος  Γιάγκου, Χάρης Πισίας, Σπύρος Γεωργίου, Ευαγόρας Θεοδοσίου, Εύα Παπαγεωργοπούλου, Πέτρος Φιλίππου, Κωνσταντίνα Ευρυδιάδου.


«Αιώνες μακριά από την Αλάσκα» του Άκη Δήμου

Πρόκειται για μια μουσικοθεατρική παράσταση που πραγματεύεται τη ζωή μιας γυναίκας, της Βιολέτας, που  αφηγείται την ιστορία της σ’ ένα χώρο υποδοχής κάποιου ξενοδοχείου, περιμένοντας έναν άντρα. Ερωτευμένη με την μουσική, φλερτάρει με τις νότες του πιανίστα. Εκεί, εικόνες και μνήμες ζωντανεύουν μέσα από το λόγο της με έναν ιδιαίτερο ρυθμό. Τα οικογενειακά τραύματα της παιδικής ηλικίας, η νοσταλγία του πρώτου έρωτα, το αναγκαστικό ταξίδι από την κλασική μουσική στην άκρη του κόσμου, στην Αλάσκα, και τα ανεκπλήρωτα όνειρα, αποτυπώνουν το διάγραμμα της πολυτάραχης ζωής της.

Η Έλενα Χατζηαυξέντη, ως Βιολέτα, στον ατμοσφαιρικά διαμορφωμένο χώρο της Β΄ Σκηνής, αφηγείται τις σκέψεις της με μάρτυρα έναν πιανίστα. Οι μελωδίες του Νίκου Ευαγγέλου την συνοδεύουν σε όλη την διάρκεια του έργου, χτίζοντας μεταξύ τους μια σχέση εμπιστοσύνης. Συνοδοιπόρος στο ταξίδι του παρελθόντος της, αρχίζοντας από τα παιδικά της χρόνια και καταλήγοντας στην Αλάσκα, μεταφέρει τα συναισθήματά της μέσω του πιάνου, δημιουργώντας μια αίσθηση στους θεατές μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου.

Συντελεστές:

Έργο: «Αιώνες μακριά από την Αλάσκα»

Συγγραφέας: Άκης Δήμου

Σκηνοθεσία: Τώνια Μισιαλή

Κοστούμια: Τζωάννα Συρίμη

Χορογράφος: Αγγέλικα Σπύρου

Ηθοποιοί: Έλενα Χατζηαυξέντη, Μαρία Μουστάκα

Μουσική σύνθεση – Πιάνο: Νίκος Ευαγγέλου


«Ο Θεός της Σφαγής» της Γιασμίνα Ρεζά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι τέσσερις πρωταγωνιστές αφήνουν τις φιλικές τους σχέσεις εκτός σκηνής και στην κυριολεξία “πιάνονται στα χέρια”. Η Βερονίκη (Χριστίνα Παυλίδου), η Ανέτ (Ελενα Χατζηαυξέντη), ο Μισέλ (Λευτέρης Ζαμπετάκης) και ο Αλαίν (Πάνος Μακρής) εξ αιτίας μιας παρεξήγησης μεταξύ των παιδιών τους, βγάζουν τις «μάσκες» επί σκηνής, χάνουν τον έλεγχο και μετατρέπονται σε ΑΓΡΙΑ ΘΗΡΙΑ…!                                                                                        

Καθόλη τη διάρκεια του έργου αναδύονται στην επιφάνεια θέματα, που αφορούν την κενότητα της σύγχρονης εποχής, δημιουργώντας έτσι ένα θέατρο αστείο, σκληρό και απολαυστικό.

Το έργο “Ο Θεός της Σφαγής” βραβεύτηκε με το βραβείο “Olivier Award” ως η καλύτερη νέα κωμωδία για το 2009 και με το βραβείο “Tony Award” ως το καλύτερο έργο για το 2010 και έχει γνωρίσει τεράστια διεθνή επιτυχία με παραγωγές, μεταξύ άλλων, στην Ελβετία, τη Γαλλία, την Αγγλία και την Αμερική.

Συντελεστές:

Έργο: «Ο Θεός της Σφαγής»

Συγγραφέας: Γιασμίνα Ρεζά

Μετάφραση: Γιώργος Βούρος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Μουαΐμης

Σκηνικά/Κοστούμια: Μαρίνα Χατζηλουκά

Φωτισμοί: Καρολίνα Σπύρου

Ηθοποιοί: Χριστίνα Παυλίδου, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Έλενα Χατζηαυξέντη, Πάνος Μακρής


«Θα ΄σαι δω ξανά του χρόνου» του Μπέρναρντ Σλέιντ

Το έργο «Θα ΄σαι δω ξανά του χρόνου», είναι μια κωμωδία που καταφέρνει να αναδείξει τους προβληματισμούς γύρω από το θέμα του έρωτα και του πάθους δυο παράνομων εραστών.

Υπόθεση:  Ο Τζωρτζ και η Ντόρις, συναντιούνται σε ένα πανδοχείο για πρώτη φορά και ζουν μια ερωτική περιπέτεια. Το επόμενο πρωί πριν χωριστούν, συμφωνούν να συναντιούνται μία φορά το χρόνο, στο ίδιο μέρος, παρά το γεγονός ότι είναι και οι δύο παντρεμένοι με άλλους και έχουν έξι παιδιά. Στα επόμενα 24 χρόνια αναπτύσσουν μία έντονη συναισθηματική σχέση, συζητώντας προβλήματα της καθημερινότητάς τους, με συχνά διαλείμματα πάθους και έρωτα. Άραγε που θα τους οδηγήσει αυτό το παιχνίδι του έρωτα και της τύχης που οι ίδιοι δημιούργησαν…;

Η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε στο Broadway στις 14 Μαρτίου 1975 και έφτασε τις 1453 παραστάσεις, κερδίζοντας πολλά βραβεία Tony. Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα, με τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τη Νόνικα Γαληνέα, και αποτέλεσε σταθμό για την καριέρα τους. Η κινηματογραφική του μεταφορά έγινε, με τον ίδιο τίτλο, το 1978, με τους Alan Alda και Ellen Burstyn.

Συντελεστές:

Έργο: «Θα ΄σαι δω ξανά του χρόνου»

Συγγραφέας: Μπέρναρντ Σλέιντ

Σκηνοθεσία: Νίκος Χαραλάμπους

Μετάφραση: Μαριαλένα Κωτσάκη

Σκηνικά/Κοστούμια: Έλενα Κατσούρη

Φωτισμοί: Καρολίνα Σπύρου

Μουσική: Λούκας Ερωτοκρίτου

Ηθοποιοί: Χριστίνα Παυλίδου και Χρήστος Λούλης


«Δυόμισι φόνοι και ένα μπουλντόγκ» των Ρέππα & Παπαθανασίου

Το έργο είναι βασισμένο στην φάρσα του Ευγένιου Λαμπίς «Η υπόθεση της Οδού Λουρσίν»,  σε μια υπέροχη διασκευή από το γνωστό συγγραφικό δίδυμο, Ρέππα & Παπαθανασίου και σε σκηνοθεσία του Αχιλλέα Γραμματικόπουλου.

Μια κωμωδία σύγχρονη, με ωραίο, έξυπνο, καλόγουστο σενάριο με παράξενες συμπτώσεις, απρόβλεπτες καταστάσεις και γρήγορη δράση.

Η ατμόσφαιρα στην πλατεία του θεάτρου είναι ευχάριστη καθόλη τη διάρκεια της παράστασης και το κοινό οδηγείται σε εκρηκτικά ξεσπάσματα γέλιου από τις έξυπνες, γεμάτες χιούμορ αλληγορίες του έργου.

Ηθοποιοί: Χριστίνα Παυλίδου, Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, Σοφία Καλλή, Κρίστοφερ Γκρέκο, Ευαγόρας Θεοδοσίου, Βασιλική Διαλυνά, Μαρία Μουστάκα και ο Σπύρος Σταυρινίδης.


«Ένιωσα άδεια στην αρχή, όταν έφυγε η καρδιά, αλλά είμαι εντάξει τώρα…» της Λούση Κέρκγουντ

Η συγκλονιστική ιστορία του έργου είναι η σωματεμπορία για σεξουαλική εκμετάλλευση και βασίζεται σε πραγματικές εμπειρίες γυναικών, που έπεσαν θύματα αυτής της κατάστασης. Η εμπορία προσώπων είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις. Η Κύπρος δυστυχώς, δεν εξαιρείται από το κύκλωμα, το οποίο δρα ανεξέλεγκτα και στον τόπο μας. Χιλιάδες γυναίκες φτάνουν στο νησί μας κάθε χρόνο, μέσα από τέτοια κυκλώματα και πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το φαινόμενο αποτελεί τη σύγχρονη μορφή δουλείας και βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα μας, ανάμεσα μας.

Το έργο παρουσιάζει την ανθρώπινη διάσταση αυτού του θέματος, με ευαισθησία, ακεραιότητα, αλλά συχνά με χιούμορ και ελπίδα. Η ιστορία του ακολουθεί την πραγματική Οδύσσεια μιας γυναίκας, που προσπαθεί να ξεφύγει από το κύκλωμα για να ξαναβρεί το χαμένο παιδί της. Η μορφή της παράστασης (Promenade), μας επιτρέπει να μπούμε κυριολεκτικά μέσα στον κόσμο της, συνδυάζοντας την ωμή πραγματικότητα αλλά και τη μαγεία του σουρεαλισμού.

Πρόκειται για ένα έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Λονδίνο το 2009 στο Arcola Theatre από την εταιρεία Clean Break. Το έργο έλαβε εξαιρετικές κριτικές, και ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Evening Standard για καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα.

Συντελεστές:

Έργο: «Ένιωσα άδεια στην αρχή, όταν έφυγε η καρδιά, αλλά είμαι εντάξει τώρα»

Συγγραφέας: Λούση Κέρκγουντ

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Μαγδαλένα Ζήρα

Σκηνικά/Κοστούμια: Κρίστυ Πολυδώρου

Φωτισμοί: Καρολίνα Σπύρου

Μουσική επένδυση: Νίκος Παπαδόπουλος

Ηθοποιοί: Νίκη Δραγούμη, Βασιλική Κυπραίου

Συμμετέχουν: Άντζελα Ριζάκη, Κωνσταντίνα Θεοδώρου


«SHOOTING STAR» του Στήβεν Ντήτζ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο «SHOOTING STAR», είναι μια γλυκόπικρη ρομαντική κωμωδία σχετικά με τις μεσαίες ημέρες της ζωής μας και για το πως φθάσαμε ως εκεί.

Ένα χιονισμένο βράδυ, σε ένα μικρό Αμερικανικό αεροδρόμιο, δύο παλιοί από το κολλέγιο εραστές η Ελάϊνα Κάρσον και ο Ρηντ Μακ Άλιστερ έχουν μια απροσδόκητη επανένωση που θα αλλάξει τη ζωή τους. Η Ελάϊνα παρέμεινε πιστή στη χίπικη αντί-κουλτούρα, ενώ ο Ρηντ μετατράπηκε σε ένα προβλέψιμο εκπρόσωπο του συντηρητισμού. Καθώς η νύχτα δίνει τόπο στα γέλια, στα παιχνίδια, στις αναμνήσεις και το αλκοόλ, η Eλάϊνα και ο Ρηντ επισκέπτονται ξανά ένα παρελθόν που επιφυλάσσει περισσότερες εκπλήξεις από ότι είχαν φανταστεί – και ένα δώρο που κανείς από τους δύο θα μπορούσε να προβλέψει.

Συντελεστές:

Έργο: “Shooting Star”

Συγγραφέας: Στήβεν Nτήτζ

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία/Μουσική επιμέλεια: Ελένη Μποζά

Σκηνικά/Κοστούμια: Κρίστη Πολυδώρου

Φωτισμοί: Καρολίνα Σπύρου

Στούντιο: Νίκος Παπαδόπουλος

Γραφικά: Δώρος Κακουλλής

Ηθοποιοί: Χρήστος Γιάγκου, Βασιλική Διαλυνά


«Γαμπρός για κλάματα…» του Χάρη Πισία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο «Γαμπρός για κλάματα…», είναι η ιστορία δυο εργένηδων που ξέμειναν στα αζήτητα και ζητούν απεγνωσμένα, ο καθένας για τον εαυτό του, μια συντροφιά με οποιοδήποτε τίμημα…

Ο Γάμος τη σημερινή εποχή είναι μια δύσκολη υπόθεση. Το ίδιο φαίνεται να ήταν και στην παλιά εποχή, των παππούδων μας.

Τι γίνεται λοιπόν όταν ένας εργένης γύρω στα τριάντα, που είναι κολλημένος στα φουστάνια της μάμας του, αποφασίζει να ζητήσει σε γάμο μια κοπέλα που παρομοίως έχει ξεμείνει και αρχίζει να κάθεται στο ράφι;

Τι γίνεται ακόμα όταν οι γονιοί εμπλέκονται στο λεγόμενο συνοικέσιο βάζοντας σε πρώτο πλάνο τις δικές τους ιδιοτροπίες και ιδιορρυθμίες;

 Συντελεστές:

Έργο: «Γαμπρός για κλάματα»

Συγγραφέας: Χάρης Πισίας

Σκηνοθεσία: Έντμοντ Νανούσης

Σκηνικά/Κοστούμια: Κρίστη Πολυδώρου

Φωτισμοί: Καρολίνα Σπύρου

Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Παπαδόπουλος

Γραφικά: Δώρος Κακουλλής

Ηθοποιοί: Σοφία Καλλή, Χρήστος Γιάγκου, Χάρης Πισίας, Πέτρος Φιλίππου, Ευαγγελία Νικολάου, Νάτια Χαραλάμπους.


“Touch and go ” του Ντερεκ Ντιζ


“Γιάννης και Βεατρίκη” της Carolle Frechette

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο είναι μια μοντέρνα, αυθεντική, ευφάνταστη δραματουργική πρόταση, που εξετάζει με σοφία αλλά και με χιούμορ πόσο δύσκολο είναι στη σημερινή αποξενωμένη κοινωνία μας να δημιουργήσουμε μια ουσιαστική σχέση με έναν άλλον άνθρωπο.

Μια αλληγορία που θέτει ερωτήματα για την υποκειμενική πραγματικότητα. Τί είναι η αλήθεια; Ποια η σχέση μεταξύ της επιθυμίας και της πραγματικότητας; Η ψυχολογική ακρίβεια με την οποία η συγγραφέας περιγράφει τη σχέση, τις επιθυμίες, την οπτική γωνία των δύο χαρακτήρων, είναι συγκλονιστική για τους θεατές, που βλέπουν τους εαυτούς τους να καθρεφτίζονται στους ρόλους.

Αυτό είναι και το βασικό στοιχείο επιτυχίας του έργου, μαζί με την αλληγορική και λυρική θεατρικότητά του και την τολμηρή δραματουργία του. Στη σύγκρουση που ακολουθεί συνυπάρχουν το χιούμορ και η τραγικότητα, η βία και ο ερωτισμός, η φιλοσοφική διάθεση και η συναισθηματική υποκειμενικότητα. Το έργο αναζητεί το πραγματικό νόημα αυτού που λέμε «αγάπη», απογυμνώνοντας την ανθρώπινη ψυχή.

Το έργο έχει παιχτεί με επιτυχία σε πολλές χώρες, μεταξύ άλλων στον Καναδά, στη Γαλλία και στο Μεξικό. Η συγγραφέας Carole Frechette είναι βραβευμένη και αναγνωρισμένη διεθνώς.

Συντελεστές:

Συγγραφέας: Carole Frechette

Μετάφραση και σκηνοθεσία: Μαγδαλένα Ζήρα

Σκηνικά – κοστούμια: Έλενα Κατσούρη

Φωτισμός: Καρολίνα Σπύρου

Μουσική: Γιώργος Κολιάς

Ηθοποιοί: Λευτέρης Σαλωμίδης και η Παναγιώτα Φοινίρη


“Αμφιβολία” του Τζών Πάτρικ Σάνλευ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εκτός από το βραβείο Pulitzer τo 2005 και το Tony Award για καλύτερο έργο, κέρδισε επίσης το Drama Desk Award για καλύτερο καινούργιο έργο και New York Drama Critic’s Circle για καλύτερο έργο. Το 2009 έγινε ταινία με πρωταγωνιστές τους Meryl Streep και Philip Seymour-Hofman.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για τη σύγκρουση μεταξύ της ηγουμένης και διευθύντριας ενός καθολικού σχολείου σε εργατική συνοικία της Νέας Υόρκης και του ιερέα της ενορίας και καθηγητή στο σχολείο. Η ηγουμένη πιστεύει πως ο ιερέας παρενοχλεί σεξουαλικά ένα από τους μαθητές, το μόνο μαύρο μαθητή του σχολείου. Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Ο ιερέας υπερασπίζεται με σθένος την αθωότητά του. Η ηγουμένη πιστεύει ακράδαντα πως είναι ένοχος. Όμως το έργο είναι πολύ περισσότερο από μια απάντηση στο αν ο ιερέας είναι ένοχος ή όχι. Το έργο πραγματεύεται το θέμα της ηθικής αμφιβολίας, του φονταμενταλισμού, της συμπόνιας, το ελέους.

Το έργο δε δίνει απαντήσεις και αυτή είναι η μεγάλη του δύναμη. Μας θυμίζει πως δεν υπάρχουν απλές αλήθειες και οι ανατροπές σε όλα όσα νομίζουμε ότι ξέρουμε και πιστεύουμε σε κάθε στιγμή του έργου, μας κρατούν σε εγρήγορση. Σε κάθε στιγμή η αλήθεια, που νομίζουμε ότι καταλαβαίνουμε, κρύβεται ξανά, και πρέπει να ξανασκεφτούμε την ηθική θεώρηση του κόσμου μας. Μαζί με τους χαρακτήρες γεμίζουμε αμφιβολία.

Συντελεστές:

Συγγραφέας:Τζών Πάτρικ Σάνλευ

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Μαγδαλένα Ζήρα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγγελική Χρυσοστόμου

Σκηνικά/Κοστούμια: Έλενα Κατσούρη

Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Κολιάς

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Ηθοποιοί: Πατρίτσια Πεττεμερίδου, Χρήστος Γιάγκου, Χριστίνα Μαρούχου και Παναγιώτα Φοινίρη


“Οι όρνιθες τ’ Αριστοφάνη” του Ανδρέα Κουκκίδη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Αριστοφάνης εκτρέφει με ιδιαίτερη φροντίδα τις όρνιθες του, τις οποίες δωρίζει σε διάφορους παράγοντες, τμηματάρχες, διευθυντές και υπουργούς, με απώτερο στόχο να βοηθήσει τους συγχωριανούς του να λύσουν τα διάφορα προβλήματα τους. Η κακοσμία όμως από τις όρνιθες και τους γουμάδες ενοχλεί του γείτονες του με τους οποίους βρίσκεται σε συνεχή ρήξη. Ο κρυφός όμως δεσμός του γιού του με την κόρη του Ηράκλη, δημιουργεί πολλές και απρόβλεπτες ανατροπές.

Συντελεστές:

Συγγραφέας: Αντρέας Κουκίδης

Σκηνοθεσία: Χρήστος Γιάγκου/ Χάρης Πησίας

Σκηνικά & Κοστούμια: Έλενα Κατσούρη

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Μουσική επιμέλεια: Χάρης Πησίας

Ηθοποιοί: Χρήστος Γιάγκου, Χάρης Πησίας, Λουκία Μιχαήλ, Νεφέλη Χριστοδούλου, Φωτεινή Γεωργίδη, Παναγιώτα Μόνια, Νικόλας Αρκαδίου, Γιώργος Σοφοκλέους και ο Αντρέας Μουσουλιώτης.


“Τζακ και Τζιλ” της Τζέην Μάρτιν

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Jack, ένας ήδη τραυματισμένος βετεράνος από τη μάχη των δύο φύλων, ερωτεύεται την Jill με την πρώτη ματιά στη βιβλιοθήκη. Από εκείνη τη στιγμή ο Jack εφαρμόζει ένα πολύπλοκο χορό λεκτικού ζευγαρώματος, και δηλώνει ότι είναι διατεθειμένος να αλλάξει με οποιονδήποτε τρόπο χρειαστεί για να κερδίσει τη μη ανταποκρινόμενη πολυαγαπημένη του. Ερωτοτροπεί με την Jill μέχρι αυτή να αντιληφθεί ότι είναι φτιαγμένοι για να αγαπούν ο ένας τον άλλο.

Συντελεστές :

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Αλεξία Παπαλαζάρου

Σκηνικά/Κοστούμια: Χάρης Καυκαρίδης

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Μουσική επιμέλεια: Τάσος Ζαχαρίου

Οπτικό υλικό: Ντίνος Όθωνος

Χορογραφίες: Χλόη Μελίδου

Στούντιο: Νίκος Παπαδόπουλος

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Eκτέλεση σκηνικού: Νίκος Κουρτελίδης

Φωτογραφίες: Νέαρχος Παναγιώτου

Μεταφράσεις: Κλεάνθης Κλεάνθους

Επιμέλεια προγράμματος: Άννα Τσιάρτα

Σχεδιασμός αφίσας/προγράμματος: Δώρος Κακουλλής

Ηθοποιοί: Φώτης Γεωργίδης, Παναγιώτα Μόνια


«Δείπνο με Φίλους» του Donald Margulies

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το «Δείπνο με Φίλους» του Donald Margulies, επεξεργάζεται το τι συμβαίνει στα ζευγάρια και στις σχέσεις τους όταν η ψευδοδαίσθηση της σταθερότητας έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με μια απότομη και συγκλονιστική αλλαγή. Η εμπειρία μπορεί να είναι τόσο καταστροφική όσο ένας σεισμός: η ξαφνική συνειδητοποίηση ότι η γη, που την ένοιωθες σκληρή σαν βράχο, ξαφνικά μετατρέπεται σε μία μεγάλη λίμνη με τεράστια κύματα. Μετά έρχονται οι μετασεισμοί. Ακριβώς εδώ είναι που εστιάζεται το έργο του Μάργκιουλις, στους μετασεισμούς, τους στοχασμούς γύρω από τα νοήματα των αρχικών κραδασμών της αλλαγής.

Συντελεστές :

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Αλίκη Δανέζη Knutsen

Σκηνικά: Νατάσσα Χρυσαφίνη

Κοστούμια: Λίζα Τσουλούπα

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Στάνκογλου

Στούντιο: Νίκος Παπαδόπουλος

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Eκτέλεση σκηνικού: Νίκος Κουρτελίδης

Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαττής, Νέαρχος Παναγιώτου

Μεταφράσεις: Κλεάνθης Κλεάνθους

Επιμέλεια προγράμματος: Άννα Τσιάρτα

Ηθοποιοί:Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, Χριστίνα Παυλίδου, Φιλιώ Λούβαρη, Φώτης Γιωργίδης


“Να ζει κανείς ή να … συζεί” του Λώρενς Κάσλερ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δύο συνηθισμένα ζευγάρια αποφασίζουν για ένα βράδυ να πέσουν στα «βαριά ποιοτικά» και να παρακολουθήσουν μια παράσταση του Άμλετ. Καθώς η παράσταση εξελίσσεται, το έργο κυλάει λίγο δύσκολο για το μέσο τηλεοπτικό θεατή και λίγο πριν τα δύο ζευγάρια «φάνε πόρτα» από τον Άγγλο κλασικό, το ρίχνουν στην κουβέντα. Αλήθειες και ψέματα έρχονται στο φώς και οι ανατροπές στη σκηνή δεν είναι τίποτα μπροστά σε ότι συμβαίνει στα καθίσματα. Η ζωή είναι πάντα ωραία με ή χωρίς παρέα. Τελικά το αιώνιο ερώτημα είναι ένα: Να ζει κανείς ή να συζεί?

Συντελεστές :

Συγραφέας: Λώρενς Κάσλερ

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Αντρέας Τσουρής

Σκηνικά/Κοστούμια: Στέφανος Αθηαινίτης

Μουσική επιμέλεια/Στούντιο: Νίκος Παπαδόπουλος

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Ηθοποιοί: Πέτρος Κονόμου, Μικαέλα Κουτουμάνου, Ευαγόρας Θεοδοσίου, Κατερίνα Σκουφάρη, Καλλιτεχνική Διεύθυνση Χρήστος Γιάγκου


“Ριάλλια…Ριάλλια… τζιαι πούντα” του Δημήτρη Παπαδημήτρη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σ’ ένα παραλιακό τουριστικό χωριό της Κύπρου, όπου το χρήμα και οι μισαλλοδοξίες επικρατούν, Ο Βαρνάβας, ένας φτωχός πλην τίμιος οικογενειάρχης, παλεύει με νύχια με δόντια να κρατήσει τους δικούς του ανθρώπους κοντά στις παραδοσιακές ηθικές αρχές και αξίες.

Τα πάντα αλλάζουν προσπαθώντας να εκμοντερνιστούν, ο ίδιος όμως αρνείται πεισματάρικα να πουλήσει το μικρό του καφενείο αφού το θεωρεί κομμάτι της δικής του ζωής και ιστορίας. Ο αγώνας του αυτός εξελίσσεται σε επίμονη και πολύπλοκη μάχη, καθώς το κλίμα της εποχής παρασέρνει και τη δική του οικογένεια.

Συντελεστές :

Σκηνοθεσία / Καλ. Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Σκηνικά / Κοστούμια: Μαρίζα Παρτζίλη

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Παπαδόπουλος

Ηθοποιοί: Χρήστος Γιάγκου, Αντρέας Μουσουλιώτης, Πέτρος Κονόμου, Ζάχος Παπαπέτρου, Παυλίνα Μαυρή, Mαρία Μαστρίδου, Μαριλένα Αργυρίδου, Μικαέλα Κουτουμάνου, Ζήνα Σαμιέρ


“Father’s Day” του ‘Ερικ Τσιάπελ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ ο Χένρυ, ένας πικραμένος κι οξύθυμος διαζευγμένος, απολαμβάνει το ουίσκι του, ακούγοντας κλασσική μουσική. Γρήγορα, όμως, η ένδοξη μοναξιά του διαταράσσεται από την ανεπιθύμητη εμφάνιση του γιου του, Μάθιου, που φέρνει μαζί του τη νέα του φιλενάδα, τη μη ελκυστική πάνκ/γκοθ Κριστίν.

Ο Μάθιου, προφανώς, θέλει να συμφιλιωθεί με τον πατέρα του κι έτσι αρχίζουν οι συγκρούσεις. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή, αφού ποιος άλλος θα μπορούσε να εμφανιστεί παρά η πρώην γυναίκα του Χένρυ και μητέρα του Μάθιου, η Σου. Όπως εξελίσσεται η βραδιά, ο Χένρυ κι η Σου σκαλίζουν τις στάχτες της φαινομενικά νεκρής τους σχέσης και με έκπληξη ανακαλύπτουν μια τρυφερότητα να φεγγοβολάει αχνά αναμεταξύ τους. Σύντομα ο Χένρυ έρχεται αντιμέτωπος με σημαντικές αποφάσεις…

Το Father’s Day είναι μια ζεστή και συγκινητική κωμωδία βασισμένη στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του Έρικ Τσιάπελ, Home to Roost.

Συντελεστές :

Σκηνοθεσία: Κώστας Δημητρίου

Σκηνικά & Κοστούμια: Στέφανος Αθηαινίτης

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Mουσική επένδυση: Κώστας Δημητρίου

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Eκτέλεση σκηνικού: Νίκος Κουρτελίδης

Φωτογραφίες: Νέαρχος Νεάρχου

Κείμενα: Iσαβέλλα Μελετίου

Επιμέλεια προγράμματος: Άννα Τσιάρτα

Σχεδιασμός αφίσας/προγράμματος: Δώρος Κακουλλής

Ηθοποιοί: Κώστας Δημητρίου, Γιώργος Τσιάκκας Eλένη Μαυρή, Έλενα Χριστοφή


“Καλιφόρνια Ντρίμιν” του Βασίλη Κατσικονούρη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο διαπραγματεύεται τις ζωές μιας παρέας στη μετεφηβική ηλικία. Ο Ντίνος αρχηγός της παρέας προσπαθεί να οργανώσει ληστεία κατά του θείου Πέπου, ώστε να αποκτήσει το αναγκαίο ποσόγια να ταξιδέψει μέχρι την Καλιφόρνια μαζί με τον κολλητό του και να αποφύγει τη στρατιωτική του θητεία. Ακολουθούν μια σειρά από αποτυχημένα σχέδια ληστείας του θείου στα οποία συμμετέχουν η κοπέλα του Άρη, Γιούλη, και η κοπέλα του Ντίνου, Κική Ο θείος Πέπος φαίνεται, όμως ότι παίζει καταλυτικό ρόλο στις ζωές των παιδιών, αφού κάθε συνάντηση μαζί του είναι και μια έκπληξη για εκείνα.

Συντελεστές :

Σκηνοθεσία: Γιώργος Μουαΐμης

Σκηνικά & Κοστούμια: Χάρης Καυκαρίδης

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Παραγωγή μουσικής και ήχου: Παναγιώτης Κωνσταντινίδης

Βοηθοί παραγωγής ήχου: Δημήτρης Κωνσταντινίδης, Στέλιος Ματθαίου

Εκφωνήσεις: Γιώργος Ρούσσος, Χριστίνα Μαρούχου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χριστίνα Μαρούχου

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Eκτέλεση σκηνικού: Νίκος Κουρτελίδης

Φωτογραφίες: Νέαρχος Νεάρχου

Επιμέλεια προγράμματος: Άννα Τσιάρτα

Ραδιοφωνική σύμπραξη, επιμέλεια μουσικής και ήχου: Energy 107.6

Σχεδιασμός αφίσας/προγράμματος: Δώρος Κακουλλής

Ηθοποιοί: Σίμος Τσιάκκας, Γιώργος Τσιάκκας, Χριστίνα Μαρούχου, Δώρα Δημητρό


“ΟΝΟΡ” της Τζοάννα Μαρέι Σμιθ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μ’ έξυπνο τρόπο η συγγραφέας Τζοάννα Μάρρεϊ-Σμιθ, στο συγκλονιστικό έργο «Όνορ» (Η τιμή), πραγματεύεται θέματα που μένουν πάντα επίκαιρα -όπως το τι σημαίνει αγάπη, έρωτας, πάθος, γάμος, οικογένεια, τιμή.

Ένα έργο που κατά τους κριτικούς η συγγραφέας εξερευνά τα προβλήματα των ανθρώπινων σχέσεων μέσα από ένα μοντέρνο αλλά και διαγρoνικό τρόπο. Μιλά εξ ονόματος όλων κι αφορά όλους και τον καθένα ξεχωριστά κάθε ηλικίας και κάθε τόπου. Γραμμένο το 1995, παίζεται σ’ όλο τον κόσμο και έχει μεταφραστεί σε επτά γλώσσες.

Συντελεστές :

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία-μουσική επένδυση: Στέφανος Κοτσίκος

Σκηνικά-κοστούμια: Έλενα Κατσούρη

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Σχεδιασμοί: Δώρος Κακουλλής

Ηθοποιοί:Έλενα Παπαδοπούλου, Χρήστος Γιάγκου, Ελίζα Πατσαλίδου, Ρένα Ξενοφώντος


«Φωνάζει ο κλέφτης» του Δημήτρη Ψαθά

 

 

 

 

 

 

 

 

Το έργο «Φωνάζει ο κλέφτης» έχει ένα διαχρονικό χιούμορ και εφευρετική φαντασία. Ο συγγραφέας με τους έξυπνους διάλογους του και μέσα από το πρίσμα του κεφιού και της σάτιρας, αποκαλύπτει και καυτηριάζει ταυτόχρονα, πτυχές της μεταπολεμικής ελληνικής ζωής και πραγματικότητας.

Συντελεστές:

Συγγραφέας: Δημήτρης Ψαθάς Σκηνοθεσία: Χρήστος Ζάνος Σκηνικά/κοστούμια: Άντης Παρτζίλης Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου Μουσική επένδυση: Τζωρτζίνα Τάτση

Ηθοποιοί:Κώστας Δημητρίου, Χρήστος Γιάγκου, Χάρης Πισίας, Κούλλης Νικολάου, Κατερίνα Σκουφάρη, Τζωρτζίνα Τάτση, Έλενα Γεωργίου Κονή, Αντρέας Ελπιδοφόρου


“Loot” του Τζο Όρτον

Μαύρη κωμωδία του Τζο Όρτον. Το έργο σατιρίζει την διαφθορά της εξουσίας και ειδικότερα της αστυνομίας. Επικεντρώνεται επίσης στην διάλυση της οικογένειας, του βασικότερου κυττάρου της κοινωνίας μας, αλλά και στα κοινωνικά ταμπού γύρω από τον θάνατο και τη θρησκεία

Συντελεστές:

Κείμενο : “Loot” – Λεηλασία

Συγγραφέας: Τζο Όρτον

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Μόνικα Βασιλείου

Σκηνικά/Κοστούμια: Λάκης Γενεθλής

Μουσική επιμέλεια: Αργυρώ Χριστοδουλίδου

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Ηθοποιοί: Χρήστος Γιάγκου, Ξένιος Ξενοφόντως, Έλενα Γεωργίου Κονή, Γιάννης Κόκκινος, Ματθαίος Βενετσάνος, Αντρέας Ελπιδοφόρου.


“Κορίτσια για σπίτι” του Δημήτρη Μωραΐτη

 

 

 

 

 

 

 

 

“Κορίτσια για σπίτι” του Δημήτρη Μωραΐτη. Μια κωμωδία για τις γυναίκες, τους άνδρες και τις επιθυμίες τους… Η ανακάλυψη του ιδανικού άνδρα στη σύγχρονη κοινωνία παίζει στα ίδια ποσοστά με την ανακάλυψη της… Ατλαντίδας. Οι άνδρες σήμερα έχουν ψύχωση με το γυμναστήριο και τους κοιλιακούς τους και έχουν γίνει υστερικοί με τα ρούχα τους. Άνδρες με σώμα φέτες και άτριχοι σαν… μωρά. Οι άνδρες εξαφανίζονται! Πώς αντιδρούν οι γυναίκες; Πού καταφεύγουν για να βρουν τον ιδανικό σύντροφο; Και με ποιο κόστος;

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Γιώργος Μουαίμης

Σκηνικά / Κοστούμια: Δήμητρα Χριστοδούλου

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Μουσική Σύνθεση: Μιχάλης Χρυσάνθου

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Χρήστος Γιάγκου

Ηθοποιοί: Εύα Μιλτιάδου, Νεφέλη Χριστοδούλου, Μαρία Καρασούλα, Έλενα Γεωργίου-Κονή, Λουκία Πρωτοπαπά.


“Το τέλος του κόσμου” του Τέννεση Ουϊλλιαμς

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Το τέλος του κόσμου”, του Τέννεση Ουϊλλιαμς. Επίσημη πρώτη Τετάρτη 29 Μαρτίου 2006.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Νίκος Χαραλάμπους

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνικά / Κοστούμια: Μελίτα Κούτα

Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χρήστος Γιάγκου

Σχεδιασμός και καλλιτεχνική επιμέλεια: Έλενα Γεωργίου Κονή, Ιωάννης Σοφρωνίου

Σχεδιασμός αφίσας: Μελίτα Κούτα

Φωτογραφίες: Νέαρχος Iωάννου

Ηθοποιοί: Λευτέρης Σαλωμίδης, Νιόβη Χαραλάμπους, Σοφοκλής Κασκαούνιας